راشد انصاری
درست راس ساعت ۹ و ۳۰ دقیقه صبح امروز، همکاری از روزنامه تماس گرفت و این خبر تلخ را به اطلاع بنده رساندند. و این را هم اضافه کرد که برای ویژه نامه ی آن مرحوم تا ساعت ۱۲ ظهر امروز وقت داریم.یعنی کمتر از سه ساعت و ویژه نامه ای که حداقل ۶ تا ۷ ساعت باید برای آن وقت گذاشت و ویرایش و آماده سازی آن هم که جای خود دارد.
خب، نخست این که از این خبر غافلگیر کننده بد جوری شوکه شدم. و به هم ریختم. در حالی که همسرم را به مطب پزشک می رساندم باید بلافاصله به مدرسه ی دخترم یسنا می رفتم و او را پیاده میکردم و خلاصه ماشین را در گوشه ای از خیابان شهید نظری پارک کردم و….حالا در این فکر بودم که چرا این جوری شد و چطور شد که آن زنده یاد درست در همین روز و با این همه گرفتاری ها از دست رفت. انگار ایشان نیز مثل ما حتی موقع رفتنش هم عجله داشت.آخر آدم به این خوبی و با اخلاق خوش چرا باید در این شرایط و وضعیت ما را تنها بگذارد.نمی دانم شاید او وقت شناس بوده و ما بی خیال رفتن مان شده ایم. و دو دستی چسبیده ایم به این دنیای بی وفای لعنتی…
بی چاره خانواده ایشان خدا صبرشان بدهد که چه نازنینی را از دست داده اند. نمی دانم چرا این آدم خوب ها اینقدر عجله رفتن دارند؟!
اجازه می خواهم بگویم اولاً آن مرحوم کیست؟ باید عرض کنم که ایشان یک انسان صادق، پاک و خالص و (به زبان خودمونی بگم که مثل خودش صمیمی تره) یه ورزشکار با اخلاق بود.رادمردی که این روزها نظیرش کم پیدا می شود. خبرنگار و روزنامه نگاری بسیار وقت شناس و متعهد و از اون جا که نظامی هم بود آدم وقت شناس و منضبطی بود.کمتر حرف می زد و بیشتر عمل میکرد.خصیصه ذاتی این جور آدما هم تا بوده این بوده که منفعتشون به دیگرون رسیده و خودشون کمترین نفع از این دنیای خاکی بردن.خوب در روایات هم داریم آدم خوب کسی هست که سود و منفعتش به دیگرون برسه و از سمت اون ضرری به کسی نرسه.این بنده خدا مرحوم درست همین جور آدمی بود یعنی کسی رو ندیدم و نشنیدم که پشت سرش بد بگه چه اون موقع که در قید حیات بود و چه الانه که به رحمت خدا رفته همه از خوبی هاش می گن و چقدر خوبه که آدم هم در این دنیا و هم در آخرت خیالش از بابت آدما و اول از همه از بابت خدای خودش تخت باشه. یادش به خیر که همیشه سعی می کرد مطالبش رو سر موقع تحویل بده. خودِ ایشون می گفت فکر نکنم هیچ یک از دبیران گروه و خبرنگاران همکار مثل من و انصاری مطالب رو به موقع برای تایپ و صفحه آرایی برسونن. خب، اگر گفتید اون شخص کیه؟حالا که فکرش رو می کنم میبینم آدم خوب بودن چقدر سخته اما این رفیق ما بسیار آدم خوب و حسابی ای بود و ما قدرش رو ندونستیم و نمی دونستیم که واقعاً قراره به این زودی بره. بله شک نکنید که اون آدم خوبی بود و آن شخص کسی نیست جز محمد قره گزلوی عزیز. انسانی شریف با قلبی مهربان و….خدایا شکرت جان و نفس همه ما دست تو هست و تویی که می دی و می گیری اما اگه کفران نمی شه چرا آقا محمد ما رو به این زودی بردی؟ قربون حکمتت برم.حیف شد حیف.رفیق بی کلک و بی درد سر آروم و با معرفت ما دیگه بینمون نیست و ما رو تنها گذاشت و رفت اما چه غریبانه و چه ناگهانی.خدابیامرزدت که کسی رو ناراحت نکرده و رفتی و کسی هم نیست که پشت سرت بگه خوب شد که رفت همه می گن حیفش چه آدم خوبی بود.خوشا به حالت برو حالا که رفتی و مارو تنها گذاشتی آرزو می کنیم در آرامش باشی و بهشت سهم تو باشه. هنوزم دوستت داریم و به یادتیم و تا ابد فراموشت نمی کنیم. روح و روانت شاد و یاد و نامت در گستره زمین و زمان جاودانه باد.
