کمبود داروی بیماری های ویروسی و فصلی و انتظارات مردمی

ندای هرمزگان – کاظم گلخنی
برخی شهروندان در ایام اخیر از کمبود داروهای بیماری های ویروسی و فصلی گلایه مند هستند.
به گزارش ندای هرمزگان، درهمین رابطه شهروندی نوشته است :میخواستم ازمسئولان بهداشت و درمان بشاگرد بپرسم چرا داروهای ضد حساسیت فصلی و داروهای آنتی بیوتیک دربشاگرد نیست!
شهروند دیگری نوشته است: فقط مشکل بشاگرد نیست در خیلی از نقاط استان وضعیت همین طور است وی در ادامه می گوید فرزندم در بیمارستان کودکان بندرعباس بستری هست از ۱۳ قلم داروی تجویز شده فقط ۷ قلم دارو توانستم تهیه کنم.
شهروند دیگری هم نوشته: در داروخانه های شهر میناب حتی سرم نمکی و شربت آموکسی سیلین، فاموتیدین، آموکسی کلاو نداشتند حتی در بندرعباس نتوانستم تهیه کنم.
کنگ خبر هم طی مطلبی به کمبود دارو در غرب استان اشاره کرده است.
در چند هفته اخیر شاهد کمبود بسیاری از شربت های دارویی کودکان چه شربت های مورد نیاز برای مقابله با سرماخوردگی و حساسیت و چه شربت های مقابله با عفونت یا اصطلاحا چرک خشک کن در شهرستان بندرلنگه بوده ایم.
البته این روزها انواع شربت های دارویی از جمله دیفن هیدرامین که برای حساسیت و سرماخوردگی به‌ویژه برای کودکان از آن استفاده می شود، به همراه شربت هایی نظیر اکسپکتورانت، استامینوفین(تایلوفن) اطفال و اسپری نمکی در داروخانه های سطح شهرهای بندرلنگه و بندرکنگ دچار کمبود شده است.
در این چند هفته اساسا شاهد کمبود بسیاری از شربت های دارویی کودکان چه شربت های مورد نیاز برای مقابله با سرماخوردگی و حساسیت و چه شربت های مقابله با عفونت هستیم و این در حالی است که در این فصل شاهد شیوع آنفولانزا می باشیم. در این خصوص دکتر علی فاطمی نایب رئیس انجمن داروسازان ایران در گفت و گو با یکی از رسانه ها از کمبود انواع شربت های دارویی بخصوص شربت های اطفال و آنتی بیوتیک های مورد نیاز کودکان خبر داد و گفت: وزارت بهداشت در تعیین قیمت داروهای آنتی بیوتیک در ابتدای اجرای طرح دارویار اشتباه کرده و اکنون دود این اشتباهات به چشم کودکان بیمار می رود.
در همین پیوند دکتر فتحعلی پور مدیر اداره نظارت و ارزیابی دارو و فرآورده های دارویی معتقد است مواردی نظیر تجویز داروهای قاچاق،تجویز اقلام با بالای 10 قلم در یک نسخه، ناخوانا بودن نسخ و تجویز دارویی با تداخلات از اهم مشکلات این حوزه است این هم پیشنهادات مدیریت تجویز دارو: پرهیز از تجویز دارو های خارج از فارماکوپه ملی،عدم برند نویسی،عدم تجویز داروهای کمیاب (در صورت امکان)، عدم سرم درمانی در موارد غیرضروری(در صورت امکان)، استفاده از جایگزین برای داروها ضروری است.