ندای هرمزگان-دکتر صمیم ارزانی
در سایهی گرمای ملایم عصرگاهی هرمزگان، وقتی باد خنک از سمت دریا میوزد و رنگهای آسمان در آینهی خلیج فارس نقش میبندد، شهری که نفس میکشد، آمادهی روایتی دیگر میشود. روایتی که نه در قاب صفحههای کوچک، که در گوشه و کنار خیابانها و پارکها جان میگیرد. این جا، در این گوشهی پر نگار ایران، صحنه میتواند هر کجای شهر باشد؛ کنار ساحل شنی، در میان بازار رنگین، زیر سایهی درختان نخل، یا در دل میدانی قدیمی.
تئاتر شهری، همان هنر زنده و بیحاشیه، میتواند چون موجی شادمانه به سواحل زندگی مردم هرمزگان بیاید. تصور کنید که در یک عصر معمولی، ناگهان گروهی از بازیگران، فضایی را با داستانی از عشق، امید و شوخطبعی روشن کنند. کودکانی که لحظاتی قبل در حال دویدن و شیطنت بودند، ناگهان میایستند و چشمانشان از حیرت و شادی برق میزند. خانوادهها دست در دست هم، دور این حلقهی جادویی جمع میشوند و برای ساعتی، غمهای کوچک و بزرگ را فراموش میکنند. این ساعت شاد و مفرح، گوهری است در دل روزمرگی، که روح را تازه میکند و خاطره میسازد.
و در پس این شادی جمعی، معجزهای دیگر نیز رخ میدهد: استعدادهای نهفتهای که در زیر آفتاب داغ جنوب، خوابیده بودند، بیدار میشوند. کودکی که با تماشای حرکات ریتمیک یک بازیگر، شوق را در قلب خود حس میکند، نوجوانی که با دیدن دیالوگهای تاثیرگذار، شعری درونش شکفته میشود، و جوانی که برای اولین بار فریاد هنر را در وجود خود میشنود. تئاتر خیابانی، بیآنکه هزینهای برای خانوادهها داشته باشد، میتواند زمینهساز کشف این گوهرهای پنهان باشد و مسیر زندگی بسیاری از کودکان این دیار را زیباتر کند.
از سوی دیگر، نفسهای هنرمند محلی نیز با این طرح، تازه میشود. هنرمندی که سالها عشق و مهارت خود را در انزواء تمرین کرده، اکنون میتواند در برابر چشمهای مشتاق تماشاگر، هنر خود را عرضه کند و نه تنها تشویق معنوی بگیرد، که از طریق حمایتهای شهرداری و سازمان فرهنگ و هنر محلی، دستمزدی شایسته دریافت کند. این چرخه، هم به معیشت هنرمند کمک میکند و هم او را دلبستهتر به زادگاهش میسازد.
و در نهایت، شهر، این بوم گسترده، با رنگ هنر آمیخته میشود. دیگر فضاهای شهری تنها محل گذر نیستند، بلکه به گالریهایی زنده و پویا تبدیل میشوند که روحیهی جمعی را بالا میبرند و امنیت و نشاط اجتماعی را به ارمغان
میآورند.
پس بیایید این رویا را واقعیت ببخشیم. بیایید تا هنر را از سالنهای بسته به آغوش باز شهر بیاوریم و هرمزگان را نه تنها با طبیعت بکر، که با فرهنگی زنده و هنری مردمی بشناسیم.
