مهدی عطایی دریایی
قسمت دوم / داد و دهش و دانش
استاد نعیمی معتقد است اشو بومی شده ی همان اشه است که ریشه ای اوستایی دارد و توصیف کننده هور مزدا است او معتقد است به میزان فراوانی واژه های اوستایی در گویش هرمزگانی وجود دارد که حوادث و رخداد ها و یورش بیگانگان چه اروپایی و چه اعراب نتوانسته اند آنها را از گویش بومی هرمزگانی حذف کنند. و یکی از این واژه ها اشو است.
او خود نیز در مقام تشویق دوستان از لفظ اشو استفاده می کند.
در نزد هرمزگانی ها بعضا و بخصوص بندری ها واژه اشو کاربرد متنوعی دارد هرچند بیشتر در اجرای موسیقی بندری عروسی ها و تشویق کسانیکه در حال رقصیدن هستند استفاده می شود اما استاد با به کارگیری اشو بجای احسنت بارک الله و آفرین کارکرد مفهومی تازه ای به آن بخشید.
واژه ای که خودش بیش از همه سزاوارش بود.
چون اشو نه تنها معنا و مفهوم پاکی و درستی و قدردانی دارد بلکه همه ی این مفاهیم با معنای فروتنی تواضع و مهر ورزی همراه است که استاد همه اینها را یکجا با خود دارد.
اگر دقیق تر به کارنامه فعالیت های فرهنگی و هنری او نگاهی بیاندازیم و نمودار سیر صعودی و تکاملی اندیشه ورزی او را ترسیم کنیم متوجه می شویم که استاد نعیمی پیوسته حرکتی رو به جلو داشته که هر مرحله ی آن سزاوار صدها اشو گفتن و اشو شنیدن است. استاد اگر به مرگ آری نمی گفت قطعا کارنامه ای برخش و درخشان تر از پیش از خود بر جا می گذاشت.
خصلت انسانی مهر ورزی و سخاوتمندی او در بذل دانش و آگاهی اش اورا از سایرین متمایز می کند او داد و دهشی سخاوتمندانه در بذل اطلاعات و دانش ورزی خود دارد و آن را از احدی محروم نمی کند.
عشق به دانستن از هرکس و ولع برای آگاه کردن اهالی فرهنگ و هنر خصلتی است که استاد نعیمی را دوست داشتنی کرده است.
برخی چنان بخیلند که حتا حاضر به چاپ دانش خود نیستند. تا مگر دیگران داشته ای بیشتر از آنها ارائه دهند.
در ادامه مطالب سعی میکنم برخی از این فعالیت ها را در قالب خاطراتم با استاد از آشنایی مان در نیمه دهه ۵٠ تا امروز تحت عنوان
خاطرات منصور برای علاقمندان به این مرد بزرگ روایت کنم.
https://nhn.ir/%d8%a7%d8%b4%d9%88-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1/
