از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش

دکتر عباس فضلی

هر وقت فرصتی می‌کردم و به دفتر روزنامه‌ی ندای هرمزگان( البته آن روزها هفته‌نامه) می‌رفتم. مردی در کنار سرکارخانم خوش، تحلیلگر ورزشی صفحه‌ی مربوط به امور ورزشی، نشسته بود. او را جناب سرهنگ صدا می‌زدند.
یکبار از جناب آقای عطایی، مدیرمسئول نشریه پرسیدم که ایشان کیست؟ پاسخ داد جناب سرهنگ قرگزلو، نظامی بازنشسته و پیشکسوت کشتی استان و همسر سرکار خانم خوش است. هر چند کمتر در نشریه‌ی ما قلم می‌زند اما بیشتر وقت‌ها در دفتر حضور می یابد.
سرکار خانم هم با گاه از علائق او به ورزش استان و همراهی‌اش در تحلیل مسائل ورزشی سخن می‌گفت.
شنیدن خبر فوت سرهنگ مرا شوک‌زده کرد.
از جناب بزرگمهر، سردبیر وضعیت را جویا شدم. او هم پوستر مراسم را برایم ارسال داشت.
مردی متین و کم‌حرف بود. به همسر و فرزندان و داماد و نوه‌هایش عشق می‌ورزید. گاه آنها را با خود می‌آورد. بعدها در پیج اینستاگرام خانم خوش بیشتر با خانواده‌اش آشنا شدم.
از این که خانواده‌ای همگام و همراه در کنار هم مشاهده می‌کردم، احساس نوعی شگفتی شدم. فکر می‌کنم این همبستگی حاصل صمیمیت زن و مرد خانواده بود.
روح آن مرحوم شاد و در جوار رحمت الهی با آرامش قرین باد. از خدای بزرگ برای سرکار خانم خوش و خانواده‌اش هم شکیبایی را خواهانم.