هشداربحران در عرصه های زیستی کشور

 ف دریایی
بی سر و سامانی در عرصه نگهداری از زمین و خاک و محیط زیست، کشور را به بحران در عرصه های مختلف زیستی کشانده است و هر از چندی که موضوعیت پیدا می کند، نام مافیاهای مختلف تحت عنوان مافیای زمین،مافیای جنگل ،مافیای معدن و… به میان می آید و گویا این مافیاهای همچی خوار، در تمام عرصه های زیستی کشور حضور فعال دارند و پیوسته بحران آفرینی می کنند، آنها برای چنگ اندازی به هر عرصه یی از زمین اقدام به تغییر کاربری آن با استفاده از ابزارهای قانونی که متعلق به ماقبل از انقلاب است، می کنند و هزاردستان آنها در ادارات در چشم برهم زدنی تغییرات مورد انتظارشان را فراهم می آورند. اخیرا دکتر قربانعلی تنگ شیری مدرس دانشگاه با اشاره به نشست افلاطونی رییس سازمان امور اراضی کشوردر نوشته یی ضمن هشدار به ما ، خطاب به گفته های وی نوشته: رضا افلاطونی رئیس ســازمان امور اراضی کشور درســی امین سالروز تاسیس این ســازمان اعلام کرد:هدف این سازمان حفظ امنیت غذایی و زیستی کشور اســت. تنها ۱۲ تا ۱۵ درصد از اراضی کشور قابلیت کشــاورزی دارند و باید این تعــداد از اراضی را برای نسل آینده حفظ کنیم. در دنیا زمین به عنوان عامل تولید به حساب می آید و در ایران برعکس، زمین عامل سرمایه شناخته می شود.
طی استانداردهای جهانی هر یک هکتار زمین، غذای22 نفر انسان را تامین می کند و با تغییر کاربری زمین و افزایــش جمعیت، تولید غــذا در آینده نزدیک با خطرات زیادی مواجه خواهد بود، حتی زمانی می شود با پول هم نمی شــود غذا خریــد، چون غذایی تولید نمی شــود. پول قابل خوردن نیست و با رشد جهانی جمعیت هماهنگی ندارد، مثل جنگ اوکراین و بحران گندم. فرسایش خاک در ایران بالاتر از استانداردهای جهانی است. کمبودهای خاک و شوری خاک ایران در ســالهای اخیر به تدریج زیادتر شده است، چون خاک از آب مهمتر است. چون نمی توان خاک را وارد کرد و تشکیل هر سانتی متر خاک دارای قابلیت های کشاورزی بیش از ۳۰۰ سال زمان نیاز دارد.با توجه به بحرانهای کوه خواری، دریاخواری، زمین خواری و تغییــر کاربری زمین های کشــاورزی، باید به فکراصلاح قوانین قدیمی و غیر کاربردی و فرهنگ سازی جامعه بود و مســئولین باید به فکر آینده این کشور باشند. درحالیکه ۸۳ درصد اراضی کشاورزی ایران هنوز سند ندارند، زنگ خطر از بین رفتن زمین های کشاورزی و خشک شدن آنها به صدا درآمده است. مسئولین باید به فکر این بحران بزرگ باشند.