مردم و مسئولان از ما چه می خواهند؟

غلامحسین عطایی/مدیر مسئول

همه اذعان دارند که نشریه داری در شرایط موجود کاری بسیار سخت و عذاب آورست. پیری زود رس از آثار مسلم اوست. از همین رو حرفه خبرنگاری را به عنوان مشاغل سخت می شناسند، اینکه در اجرا به آن چطور عمل شود بماند. جالب اینکه مدیران مسئول از این قاعده مستثنی هستند، به آنها تعلق نمی گیرد. آنچه در 30 سال مدیریت روزنامه دیدم، در کنار شعارهای بی عمل همیشگی، روز نامه از دیگاه مسئولان و مردم، دو پدیده متفاوت هستند. اینکه برخی مسئولان روزنامه ای که با سرمایه شخصی راه اندازی شده است، می خواهند در اختیار اهداف و خواسته های آنها و نه سازمانش باشد و آن جا که احساس کنند نشریه همسو یا همسود با آنها نیست، شروع به سنگ اندازی علیه آن می کنند، جالب تر زمانی است که مسئولی اهداف شخصی خود را با اهداف بلند نظام گره زده و با این نوع نگرش با نشریه برخورد حاکمیتی می کند، شاید هم ندانند که یک نشریه فراتر از دیدگاه تنگ نظرانه او اهداف بلند مدتی دارد که با اهداف نظام همسوست. مثلا توسعه فرهنگی و روابط اجتماعی که در تحکیم خانواده و تسریع جامعه برای همگرایی موثر است، و بخشی از این پازل همگرایی به نوعی مستقیم یا غیر مستقیم به کم کاریهای مدیر مدعی در جایگاه مسئولیتی که قرار گرفته بستگی دارد، پس باید به آن واکنش نشان داد یا نه بیحیال شد!؟ نوشته های فعالان رسانه ای برای اصلاح این کوتاهی ها در انجام کار مردم است و نه برخورد با اهداف نظام، اینکه خط قرمزها را تا صندلی خودمان بکشیم و با هرنوع نقد و نظری برخورد خصمانه بنماییم تا کنون گره های زیادی را در کار توسعه هرمزگان ایجاد کرده و خواهد کرد. چرا استانی با این همه سرمایه مادی و انسانی همچنان کلمه محروم برپیشانی دارد، مگر نه اینکه به گفته مطالبه گران استانی محرو نگه داشته شده است؟ نامدیریتی در هر قلمروی آسیب خود را وارد می سازد. تا آن حد که بتازگی حتی بخش روابط عمومی اداره ای هم بخود اجازه می دهد تا به نشریه ای که با زاویه دارند، خلاف قانون، مانع توزیع آن در اداره کل خود
شود.
نشریات انتظار زیادی ندارند، فقط جلو این تخلفات محرز را بگیرید، اینگونه برخوردهای شخصی اما با سوء استفاده از قدرت در حق نشریات می شود .
اما مردم دقیقا خلاف آنچه مدیران و زیردستان آنها می خواهند،انتظار دارند رسانه ها تمام رفتار و عملکرد مدیران را شفاف در اختیار آنها بگذارند تا بدانند که مدیرشان چکار می کنند و درباره آنها قضاوت صحیحی داشته باشند این قدم اول توسعه اجتماعی است. رشد بی سابقه فساد،اختلاس ازعدم ارتباط صحیح رسانه های مستقل با عملکرد مدیران است. آنها با چنین نشریاتی هرگز گفتگو نخواهند کرد، در حالیکه مردم بانشریاتی که از طرح مشکلات ،خواسته ها و پیشنهادات آنها خوداری می کنند، فراری هستند واستقبال نمی کنند. نشریات زرد به موضوعات سفارشی ادارات برای درآمد زایی بیشتر می پردازند که مردم به آنها اعتنایی ندارند، هرچند از نظر درآمد در صدر باشند. ندای هرمزگان خوشبختانه در این زمینه برای جذب مخاطب و غنا بخشیدن به فرهنگ مردم و توسعه همه جانبه آن صفحات ثابت ویژه ای دارد که هرخواننده بنا به سلیقه خود می داند کدام مطلب را در کدام صفحه جستجو کند و نویسندگان آن مطلب کدام شخصیت است و از این منظر از سردبیرمحترم گرفته تا دبیران محترم صفحات که در جشواره های مختلف صاحب مدال و رتبه هستند، برای مخاطبان شناخته شده اند و مردم با آنها سالهاست که زندگی می کنند …این روش حرفه ای رفتار تنگاتنگ بین مخاطب و مسئولان صفحات است که باعث شده تا ندای هرمزگان با همه مشکلات و تنگناهای فرارو، همانطور که در نوشته های ارسالی آنها برای سالگرد تولدش هویداست با آن جوانی کرده اند و در دوران فعلی همچنان با آن پیوستگی دارند. از سویی این خود نیز پل ارتباطی حرفه ایبین مردم با مسئولین از طریق ندای هرمزگان است که تمام شبکه های اجتماعی چند رسانه ای ندای هرمزگان پیداست که امیدواریم با چشم بصیرت به آن نگریسته شود. پایداری و سلامت همه همراهان نویسنده و همکاران همراه و دست اندر کار را آرزومندم.