گروه: فرهنگ و ادب
شماره روزنامه:2946
تاریخ :1396/12/08 ساعت 08:09:04
تعداد بازدید: 109
نقد و معرفی کتاب «نسیمی در تنهایی»
email pdf word plus minus reset color
به راستی حکایتی است افسانه وار، حدیث تنهایی، زیرا به هر جا که برسی و هر چه بیاموزی و داشته باشی در نهایت سایه ی تنهایی است که بر روی تک تک ما انسان ها می نشیند. که گه گاه مایه ی وحشت و گاه ایجاد سرخوردگی و بیشتر مایه ی دامن زدن به حرص و آزمندی آدمها، از ترس بی پناه شدن و بحال خود رها شدن در وضعیت های نامناسب و غیر انسانی می گردد و چنانچه با پالایش روحی و آموزه های مثبت و انسانی و فرا خانوادگی و فرا ملی و جهانی در وسعتی به گشودگی تاریخ و جغرافیای انسان ها آمیخته گردد به پدیده ای طبیعی، واقعی و بسیار شیرین تبدیل می شود که نه تنها حرکت و پویش ایشان را کم نمی کند بلکه به ایجاد انگیزه های پر شور و نیرومندی برای ما می انجامد:

عکس اصلی خبر

سروده های فاطمه شیبانی

نشر شاملو – جی بل

سراینده از دل مشغولی های شخصی خود می گوید :

شب ...

سکوت

صدای جیرجیرک ها

رقص پرده از پس پنجره های رو به فردا ...

تو کدامی؟

شب

سکوت و آرامش

نجوای نوازش

یا روشن کننده فرداها

تو همه ای ...

همه، همه، همه

و نیز از راز و نیازهایش با یزدان پاک :

                             هبوط درکویر غم ها

دلم سنگین بود

مثل هبوط یک پرنده در کویر غم ها

اشک جاری

صدا لرزان

امید خاموش

اما،

در دور دست های دلم، آتشی روشن شد

شعله اش امید را حیاتی دوباره بخشید

افکار کهنه و زنگ زده جایش را به افکار نو و قشنگ داد

و دوباره

خدا نمایان شد

خدا خندید

و خدا مرا در آغوش کشید

نسیمی در تنهایی همواره فضایی را به ما می نمایاند که در آن هوای تازه، روح انسان ها را طراوت و شادی می بخشد، شور زندگی و امید در آن موج می زند ضمن اینکه گاه به قطعاتی که سراینده دچار کم سویی و رخوت حاصل از نابسامانی ها و نامهربانی ها گردیده در این مجموعه بر می خوریم :

خسته ام

خیلی خسته

از همه چیز، از همه کس

از خودم

دلم

فکرم

از دل بستن

از تلاش برای به دست آوردن چیزی که هیچ گاه

نخواهم داشت

چقدر تمنا ... ؟

چقدر خواهش... ؟

چقدر سازش... ؟

خسته ام، خیلی خسته

از ویژگی های مثبت انسان ها تلاش برای بهینه کردن روح و روان و جسم آن ها و نیز تقویت و توجه به نکات مثبت زندگی است که شاعر در جایی دیگر به آن دست می یابد. در سروده ای به نام «زمان » :

تو می گذری یا من بزرگتر می شوم ؟

درست است که با گذشتن و رد شدن تو همه چیز

از ذهن پاک می شود؟

مگر از کجا می گذرد...؟

با چه سرعتی رد می شود که گرد و خاکش خاطرات را محو می کند

نه

تو که رد می شوی من بزرگتر می شوم

ذهن من

فکر من

و قلب من

و آن وقت دیگر جایی برای خاطرات رنگ باخته و ناخوش نمی ماند .

این اولین مجموعه سروده های فاطمه شیبانی است که در آینده به امید آثار ارزشمندتر او با توجه به تجربیات بسیاری که در زمینه های روان شناسی و مردم شناسی دارد می نشینیم .

نشر جی بل

محسن اقتدار شهیدی


up email pdf word plus minus reset color
گروه: فرهنگ و ادب
شماره روزنامه: 2946
تاریخ :1396/12/08 ساعت 08:09:04
تعداد بازدید: 109
نظر دیگر کاربران درباره این خبر...
بدون اطلاعات
نظر شما چیست؟


شما کاربر محترم، با استفاده از فرم زیر می توانید نظر خود را برای روزنامه ارسال نمایید. نظر شما پس از تائید مسئولین روزنامه در همین قسمت قرار خواهد گرفت.
باتشکر
نــام: * متن نظر:
   
 
 
  
   
نام خانوادگی:  
رایــانـامـه:  
سایت/وبلاگ:  
محرمانه ماندن مشخصات  
 
کد امنیتی