گروه: فرهنگ و ادب
شماره روزنامه:2939
تاریخ :1396/11/24 ساعت 08:13:55
تعداد بازدید: 9
یادی از بزرگ مرد طنز ِ معاصر
email pdf word plus minus reset color
بیست و سوم بهمن ماه ۱۳۸۷ استادمنوچهراحترامی عزیز، ما را تنها گذاشت و برای همیشه جاودانه شد.

عکس اصلی خبر

راشدانصاری

به مناسبت عروج این طنزپرداز برجسته یک صفحه به صورت ویژه نامه در همان ایام تلخ، در روزنامه ندای هرمزگان نوشتم .

زنده یادان: دهخدا،ابوتراب جلی، عمران صلاحی، سیدغلامرضا روحانی، صابری و منوچهراحترامی بی شک از بهترین های طنز ایران هستند و در خصوص این عزیزان و دیگر بزرگان عرصه ی طنز بارها سخن گفته ام. در این مقال به ذکر خاطره ای بسنده می کنم .

اردی بهشت ماه ۸۶ بود که از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مراسم نکوداشتی برای صاحب این قلم با حضور شاعران و طنزپردازان کشوری در بندرعباس برگزار شد. تلفنی با استادم زنده یاد منوچهراحترامی تماس گرفتم و از ایشان برای مراسم دعوت کردم ، اما مشغله ی کاری _نوشتن های شبانه روزی و پژوهش_ و شاید بیماری و... مانع از حضور او و فیض بردن ما و همشهریان و حضار از چشمه ی زلال و جوشانِ طنزِ این رند به تمام معنا بود .

نا امیدانه گوشی را گذاشتم ، ولی حدود پنج دقیقه بعد گوشی زنگ خورد و آن طرف خط صدای گرم و مهربان استاد احترامی ....فرمودند:« خالو جان خودکار دستته؟ »با خوشحالی عرض کردم:« الساعه استاد.» و چقدر فروتنانه و با بزرگواری ،شاگرد خود را شرمنده ی لطف و مرحمت خویش نمودند .

و .....« نسل ماموت ها هنوز منقرض نشده است» فرمودند:« این تیتر مطلب است ...»و اصل مطلب:«برای ما که آفتاب لب بام هستیم مایه های دل خوشی کم نیست. یکی از مایه های دل خوشی ما این است که قبل از این که ما قلم را زمین بگذاریم نسل جوان _ نسلی با یک نسل فاصله بعد از ما_ قلم به دست گرفته است و می نویسد. خوب و درست می نویسد. با احساس مسوولیت می نویسد و از همه مهم تر با عشق می نویسد .

ما خام اندیشان به سن برآمده تا یکی دو دهه پیش چنین می اندیشیدیم که بازماندگان رو به انقراض نسل ماموت های جهان مطبوعات طنز هستیم و پس از رفتن ما در پیرامون ما همه جا برهوت می شود .

شاید در آن روزگار که فضای طنزنویسی ، فضایی سوت و کور بود و هنر طنز نویسی بی دنباله و ابتر می نمود ما حق داشتیم که چنان تصویر ناخشنود کننده ای را در ذهن مان تصویر کنیم، اما امروز که نسل بالنده ای از طنزنویسان کار را مال خود کرده اند و در عرصه های نو از کهنه طنزنویس هایی که ما باشیم سبق برده اند دیگر بی هیچ بهانه ای نمی توانیم به آینده ی هنر طنزنویسی خوشبین نباشیم .

راشدانصاری از معدود پیشگامان نسل جدید طنزنویسان سرزمین ماست که با شوری بی پایان و شوقی بی امان طنز می نویسد و هنگامی که برای شرکت در یک شب شعر از بندرعباس به تهران می رود و برای انتشار یک صفحه طنز از تهران به بندرعباس باز می گردد چنان با شور و حال و چنان سبک بال گام بر می دارد که گویی خار مغیلان در زیر پایش پرنیان است .

و عشق یعنی همین : رفتن و رفتن و رفتن و هرگز باز نایستادن .

کاش گرفتاری های من کمی کم تر از این که هست، بود و توانایی های من کمی بیشتر از این که هست و می توانستم در مراسم بزرگداشت راشدانصاری افتخار حضور داشته باشم. آن وقت نه تنها من که همه می توانستند اشک های شوق مرا ببینند .

منوچهراحترامی


up email pdf word plus minus reset color
گروه: فرهنگ و ادب
شماره روزنامه: 2939
تاریخ :1396/11/24 ساعت 08:13:55
تعداد بازدید: 9
نظر دیگر کاربران درباره این خبر...
بدون اطلاعات
نظر شما چیست؟


شما کاربر محترم، با استفاده از فرم زیر می توانید نظر خود را برای روزنامه ارسال نمایید. نظر شما پس از تائید مسئولین روزنامه در همین قسمت قرار خواهد گرفت.
باتشکر
نــام: * متن نظر:
   
 
 
  
   
نام خانوادگی:  
رایــانـامـه:  
سایت/وبلاگ:  
محرمانه ماندن مشخصات  
 
کد امنیتی