گروه: فرهنگ و ادب
شماره روزنامه:2985
تاریخ :1397/03/05 ساعت 10:28:22
تعداد بازدید: 31
سوررئالیسم
email pdf word plus minus reset color
در سال 1930، شاعر و نقاش فرانسوی ژان کوکتو نخستین فیلم خود را به نام خون شاعر ساخت( فیلم در سال 1932 به نمایش در آمد). هزینه های مالی فیلم را اشرافزاده ثروتمند به نام ویکونت نوای تامین کرده بود (همان کسی که فیلم عصر طلایی ساخته لوییس بونوئل و سالوادور دالی هم حمایت کرده بود). خون شاعر رویا و درام روانشناختی را به ژانرهای مهمی در سینمای تجربی بدل ساخت. فیلم کوکتو به شدت شخصی بود و از موتیف هایی چون چنگ و الهه الهام بخش شاعر که در شعرها و نقاشی های او هم دیده می شدند بهره گرفته بود. کوکتو با توسعه ی روایت رویا گونه ی سگ آندلسی قهرمانش را هنرمندی گرفت که تندیسی می تراشد. تندیس زنده می شود و او را به داخل آینه و هزار توهای اسرار آمیز آن می فرستد. او پشت سرش صحنه های عجیب غریبی می بیند که به گونه ای نمادین با هنر او در ارتباط اند.

عکس اصلی خبر

لوییس بونوئل بعد از سگ آنداسی و عصر طلایی یخشی از دهه 1930 را در هالیود گذراند. او در آنجا به عنوان (ناظر) استخدام شد تا در ام. جی. ان فیلم سازی را بیاموزد. ( در آن زمان دوبله هنوز معمول نشده بود و استودیوها به کارگردان اسپانیایی زبان نیاز داشتند).

برخورد غیر منعطف بونوئل باعث شد او این شغل را از دست بدهد و چند سال بعد را در فرانسه به دوبله کردن فیلم های هالیوودی به زبان اسپانیایی بگذراند. او همچنین کنجکاو شد فیلم مستندی درباره ی منطقه ای دور افتاده و فوق العاده بدوی در اسپانیا بسازد. با بودجه اندکی که یک معلم علاقمند تامین کرده بود بونوئل این فیلم را که زمین بدون نان (1932) نام گرفت ساخت و در آن بر فقر و بیماری فلج کننده منطقه تاکید نهاد. فیلم مجموعه ای است از انواع و اقسام فلاکت که با لحن سرد و غیر احساساتی یک سفرنامه ارائه می شود و طنین وهم آلودی از سوررئالیسم آثار پیشین بونوئل را در خود دارد.

او دو دهه بعد در این باره چنین اظهار نظر کرد:«زمین بدون نان را ساختم چون تخیلی سوررئالیستی داشتم و به مسئله انسان علاقمند بودم. من در این فیلم واقعیت را به گونه ای دیده ام که با آنچه پیش از سوررئالیسم  می دیدم متفاوت بود»

فیلم به صورت صامت فیلم برداری و در سال 1933 به صورت خصوصی به همان صورت نشان داده شد.

به هر رو دولت اسپانیا نمایش این فیلم را ممنوع ساخت چون مدعی بود که فیلم تصویری منفی از کشور اسپانیا ارائه می کند.

در سال 1937 بالاخره فیلم در فرانسه با همان موسیقی و گفتاری که روی نسخه های امروزی شنیده می شود، به نمایش در آمد.

بعد از این مقطع بونوئل به عنوان تدوینگر و کارگردان مشترک روی تعداد زیادی فیلم اسپانیایی کار کرد و بعد در اوائل دهه 1940 به هالیود رفت، جایی که به کارهای دشوار در عرصه فیلم سازی پرداخت. تنها بعد از جنگ بود که او به عنوان کارگردان فیلم های داستانی گل کرد.

تاریخ سینما

نوشته: دیوید بوردول و کریستین تامسون

انتخاب متن از: سعید سیاهویی


up email pdf word plus minus reset color
گروه: فرهنگ و ادب
شماره روزنامه: 2985
تاریخ :1397/03/05 ساعت 10:28:22
تعداد بازدید: 31
نظر دیگر کاربران درباره این خبر...
بدون اطلاعات
نظر شما چیست؟


شما کاربر محترم، با استفاده از فرم زیر می توانید نظر خود را برای روزنامه ارسال نمایید. نظر شما پس از تائید مسئولین روزنامه در همین قسمت قرار خواهد گرفت.
باتشکر
نــام: * متن نظر:
   
 
 
  
   
نام خانوادگی:  
رایــانـامـه:  
سایت/وبلاگ:  
محرمانه ماندن مشخصات  
 
کد امنیتی